Przeprowadzony w 1933 roku spis ludności, dostarcza nam wiadomości o warunkach życia mieszkańców. Było ich wówczas 1357, z czego 24 utrzymywało się z zajęć pozarolniczych. W ciągu poprzednich 14 lat, 67 osób wyemigrowało (18 do Ameryki). We wsi było 297 domów. 277 z nich to domy jednoizbowe. 262 było pokrytych strzechą. Rok 1933 zasłynął również antysanacyjnymi wystąpieniami chłopów, do których przyłączyli się też chłopi z Czarnej.
Tak, jak miało to miejsce w sąsiednich miejscowościach, w czasie drugiej wojny światowej część mieszkańców  wysiedlono, na ich miejsce sprowadzając niemieckich osadników.
W latach 1961-67 we wsi stanął nowy dom strażaka, który w 2009 r. został gruntownie wyremontowany. Usytuowany jest w samym centrum, w pobliżu skrzyżowania szosy Sędziszów – Kolbuszowa z drogą, prowadzącą przez wieś. Niedaleko stąd także do ośrodka zdrowia i szkoły.

Najciekawszym obiektem w Czarnej jest kościół parafialny p.w. św. Stanisława, zbudowany w latach 1828-1830, na miejscu poprzedniego, który spłonął kilkanaście lat wcześniej. Jest to budowla murowana, utrzymana w stylu klasycystycznym. Kościół jest jednonawowy, z niższym prezbiterium i prostokątnymi przybudówkami. Wejście prowadzi przez dobudowaną pod koniec XIX wieku wieżę, nakrytą cebulastym hełmem. Do 1928 r. kościół pokryty był gontem, który wtedy wymieniono na blachę. W południowo - zachodnim narożniku placu kościelnego stoi dzwonnica.  Większość wyposażenia świątyni pochodzi z drugiej połowy XIX wieku.


Czarna może pochwalić się znakomitymi warunkami przyrodniczymi. W tutejszych lasach i na podmokłych łąkach występuje wiele rzadkich gatunków roślin i zwierząt. W północnej części wsi, na tzw. Zabłociu, został utworzony rezerwat przyrody, będący ostoją m.in. orła bielika, bociana czarnego czy żbika. Cisza, spokój, czyste powietrze były jedną z przyczyn usytuowania w Czarnej obiektu dla rodzin oazowych „Kana”, z miejscami noclegowymi.

Wiele znakomitych osobistości było w przeszłości związanych z Czarną: w przysiółku Jasień urodził się i do miejscowej szkoły uczęszczał bł. ks. Roman Sitko, tu przyszedł na świat i kształtował w młodości swą formację intelektualną i duchową ks. prof. Władysław Świder, od 2004r. patron miejscowej szkoły podstawowej. Szkoła ta w nowym budynku funkcjonuje od 2001 roku. Obecnie uczęszcza do niej łącznie z klasą „0” - 172 uczniów.
W okazałym budynku obok Szkoły Podstawowej funkcjonuje także Gimnazjum im. Jana Pawła II, do którego uczęszcza młodzież (163 uczniów) z Czarnej Sędziszowskiej, Krzywej, Cierpisza, Rudy i Boreczku. Od 1991 r. organizowane są Czarnieńskie Zimowe Marsze na Orientację (CzarZiMnO).

W Czarnej Sędz. działa Ośrodek Zdrowia, Koło Gospodyń Wiejskich i Ochotnicza Straż Pożarnai. OSP w Czarnej Sędziszowskiej powstała w 1928 r., z inicjatywy Juliana Mielczarka, kierownika szkoły Michała Rudnaka oraz wójta Józefa Pipały. Obecnie prezesem jest Piotr Przydział, naczelnikiem - Wiesław Przydział. OSP w Czarnej Sędziszowskiej swoją siedzibę posiada w Domu Ludowym, wzniesionym w 1967 r. i wyremontowanym w 2009 r. Dysponuje samochodem marki Renault S-170. Liczy 46 członków.
Na  terenie wsi znajduje się kilka zakładów, dających zatrudnienie poza rolnictwem. Są to: leśnictwo, zakład eksploatacji kruszywa, tartak. Wieś jest zgazyfikowana, stelefonizowana, zwodociągowana. W 2014 r. rozpoczęto budowę kanalizacji sanitarnej.

 

Sołtysem sołectwa jest pani Dorota Sędłak.
 

 




 
Na skróty

Cookies

Strona korzysta z cookies, więcej w Polityce Prywatności